وزیرمالیه در۲۳ آبان سال ۱۳۰۵لایحه ای برای تامین وتکمیل حقوق منتظرین خدمت به مجلس شورای ملی تقدیم کرد.دراین نامه ولایحه می خوانیم :
 

مجلس محترم شورای ملی 
دربودجه سنه ۱۳۰۴برای حقوق منتظرین خدمت ۰۰۰/۹۵۰/۱قران اعتبار منظورشده ، ولی درضمن عمل مشاهده گردیدکه این مبلغ برای پرداخت حقوق یکساله تمام منتظرین خدمت که درحدود صدی پنج مقرره درقانون استخدام می باشند کفایت نمی کند ،زیرا مبلغی که بابت حقوق ۱۱ماهه اول به آنها پرداخت شده ۹۱۸/۹۴۶/۱ قران می‌باشد،درصورتی که بازهم یک عده دیگرازمنتظرین خدمت قانونی مبلغی بابت حقوق ۱۱ماهه طلبکارهستند. بعلاوه حقوق اسفند ماه ۱۳۰۴هم به ملاحظه فقدان اعتباربه هیچ یک ازمنتظرین خدمت تادیه نشده است . 
چون مقتضی  نیست که مشارالیهم را ازدریافت حقوقی که به موجب قانون برای آنها شناخته شده است محروم ساخت،لازم می داند که اضافه اعتباری برای پرداخت بقیه حقوق سنه ۱۳۰۴مشارالیهم به مبلغ ۲۵۰هزارتومان که درحدودصدی پنج مقرره درقانون استخدام می باشد تصویب شده ودرباره آنها تادیه گردد.